She's not anyone

Ela fala por min, converteuse na miña boca cando a miña non se lembra de como se articula. Cando sinto que as luces do ceo apáganse e tan só podo ollar pola fiestra ás de miles de salóns quentes dun barrio soviético é cando a miña mente voa cara a universos descoñecidos e non podo determinar en que nube descansan as miñas ás. É entón cando a miña alma aliméntase de centos de lembranzas e plans, de reflexións ou de neve, e tan só estou tan chea que non sei describir que ou como sinto, que preciso da súa voz para falar, que me noto máis finita e real que nunca, incorrecta e mortal…muda. Lémbrome daquela tarde na que me dixo “Lu, estás nevada”, e era certo. Dos “fracias” e dos “fenadas”, de miles de palabras que nos levaron ata as estrelas en avións de papel. E só podo sorrir porque sei que cando soa Jim Morrison a este lado do continente e meu corazón bombea máis aprésa, ela escoita voces que lle susurran “bululú” e sabe que estou pensando nela. É capaz de acoplar o pulso dos seus sentimentos ao compás dunha poesía, de capturar o ritmo dos pensamentos en palabras cargadas de alma e arropadas polo silencioso ruido das noites. Ela fala por min cando son muda, e tan só podo deixarme levar pola súa voz cara os instintos e emocionarme.

A man can never dream these kind of things

Especially when she came and spread her wings

Whispered in my ear the things I'd like

Then she flew away into the night